24 Så tok han ut derifrå og fór til Tyros-området. Der gjekk han inn i eit hus og ville ikkje at nokon skulle vita det. Men det kunne ikkje haldast løynt. 25 Ei kvinne der på staden hadde ei dotter som hadde ei urein ånd i seg. Då ho fekk høyra om Jesus, kom ho straks og kasta seg ned for føtene hans. 26 Denne kvinna var gresktalande, av syrisk-fønikisk ætt. Og ho bad han driva den vonde ånda ut av dotter hennar. 27 Men Jesus sa til henne: «Lat først borna få eta seg mette. Det er ikkje rett å ta brødet frå borna og kasta det til hundane.» 28 «Det er sant, Herre», svara ho, «men hundane under bordet et då smulane etter borna.» 29 Då sa han til henne: «Fordi du sa dette, seier eg deg: Gå heim, den vonde ånda har fare ut av dotter di.» 30 Då ho kom heim, fann ho barnet liggjande på senga. Den vonde ånda hadde fare ut.

24 Jesus vulggii doppe Tyrosa guovlluide. Son manai orrut muhtun dállui iige dáhtton ovttage dan diehtit, muhto su boahtin ii lean čiegadeames. 25 Muhtun nisson gean nieiddas lei buhtismeahttun vuoigŋa, gulai ahte Jesus lei boahtán, ja son bođii ja luoitádii Jesusa julggiid ovdii. 26 Nisson ii lean juvddálaš, muhto Syria foinikialaš. Son siđai Jesusa ádjit bahás vuoiŋŋa su nieiddas, 27 muhto Jesus celkkii: “Divtte mánáid vuos gallánit. Ii leat riekta váldit láibbi mánáin ja bálkestit dan beatnagiidda.” 28 Nisson vástidii: “Hearrá, maiddái beatnagat ožžot borrat beavddi vuolde láibemoaluid maid mánát gahčahit.” 29 Dalle Jesus celkkii sutnje: “Daid sániid dihte mun cealkkán dutnje: Mana ruoktot, bahás vuoigŋa lea vuolgán du nieiddas.” 30 Nisson manai ruoktot ja oinnii máná veallámin seaŋggas. Bahás vuoigŋa lei vuolgán sus.